Rest in Peace BrotherΠολύ το γουστάρω αυτό. Check this out.
Έστω τραγούδι. Έστω βίντεο κλιπ. Βγάζουμε τη φωνή του τραγουδιστή, βάζουμε τη δική μας και αφήνουμε τη μουσική ως έχει.
Τρελές πλάκες;
Όχι;
Φυσικά όχι. Ξέχασα να σας πω το σπουδαιότερο. Οι νέοι στίχοι του τραγουδιού, προσαρμοσμένοι στη μουσική του, απλά περιγράφουν το βίντεο κλιπ. Νέτα.
Το αποτέλεσμα κρίνετέ το εσείς. Εγώ, πάντως, κρατάω την κοιλιά μου. Και η γυναίκα μου. Εγώ από τα γέλια. Η γυναίκα μου γιατί της έχει φτάσει μέχρι το σαγόνι.
Enjoy.
1. Billy Idol - White Wedding
4. Meatloaf - Anything For Love
(μακράν το κορυφαίο όλων)
Για να μην παίρνουμε credit που δεν μας αναλογεί, το θέμα το πρωτοείδα στον Freddo κι αν πάτε κι εσείς προς το τσαρδί του θα δείτε κι άλλα ξεκαρδιστικά. Εδώ έβαλα αυτά που είναι πιο κοντά στα δικά μας ακούσματα.
Οι Korrigan δημιουργήθηκαν το 2005 από μερικούς φοιτητές στην Πάτρα. Πριν λίγο καιρό κάνανε την είσοδο τους στο χώρου του ατμοσφαιρικού death/black με το πρώτο τους demo. Το θέμα είναι όμως αν καταφέρνουν να ξεχωρίσουν ειδικά όταν η Ελλάδα έχει βγάλει ήδη μια πλειάδα από συγκροτήματα στο συγκεκριμένο ήχο.
Τους ΑC/DC όλοι τους ξέρουμε. Τα τραγούδια τους όλοι τα έχουμε ακούσει. Αυτά που δεν ξέραμε είναι πως είναι επί σκηνής και αν αντέχουν ακόμα.
Στο The Jack επιβεβαιώθηκε το γεγονός ότι και η Ελλάδα είναι Ευρώπη αφού γκόμενες που έδειχνε η κάμερα στη γιγαντοοθόνη έβγαζαν το μπλουζάκι τους… ΕΥΓΕ! Επίσης στο The Jack σκάει και τρελό strip-show από τον Angus!
Βασικά τα λόγια δεν είναι αρκετά για να περιγράψουν τη χθεσινή συναυλία: Hells Bells, Shoot To Thrill, You Shook Me All Night Long, T.N.T., Whole Lotta Rosie όπου η τεράστια Rosie καβαλάει το τρένο, ο Angus να βγαίνει μέσα από καπνούς και πυροτεχνήματα με κέρατα και να παίζει το Highway to Hell, η αλλαγή του σκηνικού και τα κανόνια στο For Those About To Rock και τέλος τον Angus να σολάρει κανά 20λέπτο μόνος του στο κέντρο του γηπέδου σε ιδική ράμπα.
Με διαφορά η ποιο εντυπωσιακή συναυλία που έχω δει. Οι AC/DC βγάλανε απίστευτη ενέργεια, πώρωση και ξέρουν πώς να ξεσηκώνουν ένα ολόκληρο στάδιο και 60.000 κόσμος να περνάει καλά.Ακόμα να συνειδητοποιήσω τι και ποιους είδα!!! Ε, λοιπόν… ναι αντέχουν ακόμα οι AC/DC και απλά γαμάνε!
Κάποιος φίλος μου κάποτε μου είπε πως οι AC/DC έχουν σε όλα τους τα τραγούδια όσα γυρίσματα έχει μόνο του το Phantom Of The Opera των Iron Maiden. Κάποιος άλλος είχε πει πως ο ρυθμός των τραγουδιών τους είναι μονότονος, η θεματολογία τους ανούσια και για φωνητικά έχουν τον Donald Duck.
- AC/DC: Αγέραστοι, ακούραστοι, αεικίνητοι, ένα live με όλη τη σημασία της λέξης. Show απίστευτο, με καμπάνες, κανόνια, πυροτεχνήματα, ο Angus στα κέφια του (πώς αλλιώς), ο Brian να δίνει παλμό όπως μόνο εκείνος ξέρει, η τεράστια Rosie να φουσκώνει πάνω από τη σκηνή και το ΟΑΚΑ να πηγαίνει πάνω κάτω! Θα πω μόνο πως από τις συναυλίες που έχω πάει, αυτή ήταν η δεύτερη (η πρώτη ήταν το 2000 στην Κολωνία όταν είδα Queensryche για πρώτη φορά) που είπα πως δεν ήθελα να τελειώσει. Μετά τις κανονιές του «For Those About To Rock», ακόμα και που ήξερα πως δεν είχε άλλο, καθόμουν και κοίταζα αποσβολωμένος τη σκηνή, ελπίζοντας πως θα κάνουν την έκπληξη και θα ξαναβγούν. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα διαπίστωσα πως κι άλλοι ήταν στην ίδια φάση με εμένα.
- Playlist: Αρκετά πλούσια, άκουσα όλα όσα ήθελα, αλλά είναι μάταιο σε τέτοιες συναυλίες να μετράς αυτά που θέλεις να ακούσεις και δεν άκουσες. Έπαιξαν τα κλασικά τους (σε τυχαία σειρά, όπως τα θυμάμαι: Hell Ain’t A Bad Place To Be, Back In Black, Thunderstruck, Dog Eat Dog, Whole Lotta Rosie, The Jack, Shoot To Thrill, Dirty Deeds Done Dirt Cheap, Shot Down In Flames, Hells Bells, You Shook Me All Night Long, TNT, Let There Be Rock, Highway To Hell, For Those About To Rock) συν πέντε από το Black Ice (Rock n’ Roll Train, Big Jack, War Machine, Black Ice, Anything Goes). Χορταστικό, μάλλον, ε; Φυσικά δεν θα έλεγα όχι σε Hail Cesar, Ballbreaker, Who Made Who, It’s A Long Way To The Top, Live Wire, Moneytalks, Shake Your Foundations, αλλά πάντα θα υπάρχουν τέτοια απωθημένα σε όποια συναυλία και να πας.Άσε τα devil's horns, τα δερμάτινα παντελόνια, τα μακριά μαλλιά (no offense guys)...
Το πρώτο υπερβολικά γαμηστερό σύμβολο (για μένα πάντα), βρίσκεται στο 2.15 λεπτό του παρακάτω βίντεο:
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος γνωστός μουσικός και τραγουδιστής συγκροτήματος θέλει να κάνει μια επένδυση για να εξασφαλίσει κάποιο αξιοπρεπές εισόδημα (με απλά λόγια αρπαχτή). Για να το κάνει αυτό μπορεί να ακολουθήσει τα εξής:
Α) Να κάνει tour σε όλο τον κόσμο με την ελπίδα να πάνε πάνω από 2.000 άτομα στη συναυλία του
Β) Να βγάλει σε πλειστηριασμό κάποια κομμάτια από τον εξοπλισμό του μπας και τα αγοράσει κανένα θύμα
Γ) Να κυκλοφορήσει ένα ακόμα Best of άλμπουμ
Δ) Να κυκλοφορήσει την αυτοβιογραφία του
Την τέταρτη επιλογή διάλεξε ο Dave Mustaine και αποφάσισε να γράψει την αυτοβιογραφία του. Ο ίδιος δήλωσε ότι θα γράψει και τα καλά αλλά και τα άσχημα της καριέρας του και στη συγγραφή του βιβλίου θα βοηθήσει και ένας δημοσιογράφος των New York Times
Αν και δεν έχω δει κάποιο πλάνο της έκδοσης είμαι σχεδόν σίγουρη ότι θα είναι χωρισμένη ως εξής:
Κεφάλαιο 1: Metallica – Γιατί τους παράτησα.
Κεφάλαιο 2: Megadeth – Και τώρα τι θα κάνω χωρίς τους Metallica;
Κεφάλαιο 3: Ναρκωτικά, ναρκωτικά και… ναρκωτικά.
Κεφάλαιο 4: Γνωριμία με το Θεό – Πως έγινα Χριστιανός μέσα σε μια νύχτα.
Και καλή σας ανάγνωση!
Όταν έμαθα ότι οι Eluveitie κυκλοφορούν την τέταρτη δισκογραφική δουλεία τους μπορώ να πω ότι ήμουν αρκετά ενθουσιασμένος. Και δικαιολογημένα αφού στη συναυλία που τους είδα πρόσφατα σαν support στους Kreator γαμήσανε ενώ το Slania ήταν καταπληκτικό. Στα παραπάνω προσθέστε και το video clip Omnos που ήρθε σαν ορεκτικό.